Een dag in Zedelgem
In dit Zedelgem, vriend
Als het je na jaren weer goed gaat.
Die maanden achter prikkeldraad,
herinner die dan met een glimlach.
Aan de "boksersplaag" (lees : slagenregen) kwam geen einde,
de ledematen versteven van de kou.
In dit Zedelgem, vriend.
*
Hopend op de "tuin van Eden",
kwam je hier.
Sigaretten, soldatenkoeken,
hopend op de fijn verblijf.
Maar in Brugge grijnst de spoorwegman:
- die krijgen daar “peren” en “worsten” -
in dit Zedelgem, vriend.
*
En als de trein halt houdt.
Ach, wat voor een verrassing!
Langs de poort van het "hotel"
wandelt een sombere wachter.
En dan denkt de Let :
"Dit is geen grap meer,
hier rond is een hek."
In dit Zedelgem, vriend.
*
Na de lange,
donkere maanden
glimlachen bleke tronies
weer tegen de vrienden :
"Naar welk kamp ga jij
Na dit Zedelgem, vriend?"
*
Heb even geduld,
nog drie, vier dagen.
Dan komen de beestenwagens,
steeds weer heen en terug...
Wat grijns je, ongelovige Thomas,
kijk, nu moet je weggaan
Van dit Zedelgem, vriend!
***
**
*
(6:30 uur)
De klaroenist speelt bekwaam
en met kracht,
en maakt heel Zedelgem wakker.
(6:45 uur)
Dan kruipen de gevangenen uit hun hol -
huiverend lopen zij om de pap.
(7 uur)
En kijken met gretige ogen :
hoeveel heeft de wachter in zijn gierigheid gegeven?
(7:15 uur)
Op dit moment, lijkt ieder woord teveel -
met de lepels wordt het blik gekrast.
(7:30 uur)
Doch het uur is nog niet om,
of daar lopen ze weer !
(8 uur)
Dan kiest ieder zijn plaats ;
en wee degene die niet vlijtig is.
(8:30 uur)
Onder de ijskoude waterstaal,
wordt zijn asgrauwe tronie wit.
(9 uur)
Dan komt het moeilijke uur,
wanneer iedereen buiten moet zijn.
(10 uur)
Wil men 's avonds een beetje warmte
dan met 's morgens een zak kolen binnengedragen zijn.
(11:30 uur)
Elkeen is aan het kerven of aan 't kuisen,
om het wachten op het vreten te verlichten.
(12 uur)
En komt het vreten eraan,
dan roepen de gevangenen luid!
(12:30 uur)
Bij de weegschaal wordt het vreten verdeeld,
doch er zijn veel te veel raadgevers.
(13 uur)
Dan komt het gezicht in de juiste plooi,
en wordt het hoofd licht, als vol met wijn.
(13:30 uur)
Of je wilt of niet, ook op deze plaats moet je zijn,
minstens eens per week.
(15 uur)
Op de zwarte markt gaan de prijzen omhoog -
de één liegt, de ander bedriegt.
(16 uur)
Er komt geen eind aan het geschimp
als je telaat in de rij komt te staan.
(16:30 uur)
Want iedere dag, langs de rijen,
worden we door de commandant geteld.
(17 uur)
Maar straks na het appél,
streelt de geur van soep de neus.
(17:30 uur)
De vrienden zijn allen maar over het eten bezorgd,
gehaast struikelen ze en vallen.
(18 uur)
De kok wordt om zijn kunde -
geloofd en geprezen.
(18:30 uur)
De soep wordt goed bevonden.
Maar jammer, er is toch zo weinig.
(20 uur)
En als 's avonds het kolenvuurtje brandt,
dan worden verhalen uit het verleden verteld.
(22 uur)
Nu kruipen we onder onze zak,
want als de hoorn schalt,
is nogmaals een dag voorbij!
(5 vóór 12)
Het licht wordt gedooft, het geluid verstomd -
over Zedelgem glijdt de slaap.
***
**
*
De 'Lambetvoks' van Zedelgem
Wil je nu de laatste geruchten horen -
de lege vrachtwagens
staan in lange rijen
te wachten voor de toren.
*
Vrienden, neemt de koffers,
de engelse dekens en de rugzakken
haast jullie naar ginder
en kom niet te laat !
*
Alleen de schrijvers van de staf
blijven achter.
Ook de gierige wachters van het kamp
moeten blijven en hebben het koud.
*
Dan, na jaren zullen wij elkaar terugzien
en met een lach op de lippen zeggen :
"Het was er toch een goede tijd -
daar in Zedelgem, vriend."
(Colofon)
Getekend met
beide handen :
Bruno Ozolins
*
Geschreven in
zijn vrije tijd :
Auseklis Zalinskis
*
Badend in het zweet
dit gedrukt :
Verners Draudzins,
Zanis Medikis
*
De helpende handen
die nooit geweigeren :
K. Deksnis, J. Dalderis
.
|
Een dag in Zedelgem